De - Cenacolo - gemeenschap.
Door toedoen van de Italiaanse zuster Elvira Petrozzi kwam in 1983 in de
Italiaanse stad Saluzzo het eerste huis tot stand.
Jongeren die om diverse redenen het leven niet meer zien zitten, denk aan
alcohol, drugs, gokken, overspanneheid, burn-out, oorlogstrauma en andere
psychische problemen krijgen in de gemeenschap een nieuwe kans hun leven een
zinvolle invulling te geven.
Op dit moment zijn er 40 huizen voor jongens en 5 huizen voor meisjes, verdeeld
over de hele wereld, o.a. in Italië, Frankrijk, de Verenigde Staten, Brazilië,
Rusland, Ierland, Engeland, Kroatië, Bosnië-Herzegovina, Mexico en de
Dominicaanse Republiek.
Het eerste en grootste huis is in Saluzzo-Italië, waar ieder jaar een groot
festival gehouden wordt met als doel ontmoeting van jongeren en hun ouders.
Deze beschermengel is een jongere die minimaal een half jaar in de gemeenschap
woont en die zich ontfermt over de nieuwe jongere. De beschermengel heeft de
opdracht om de stijl van leven in de gemeenschap over te brengen op de nieuwe
jongere.
Hij leeft 24 uur per etmaal aan zijn zijde, werkt voor hem die in het begin
zonder wil is, lijdt en huilt met hem die vecht tegen de roep van het kwaad, de
drugs en de psychische problemen. Het is een belangrijk moment voor het leven
van beiden. Enerzijds voor de beschermengel die leert onder het lijden lief te
hebben, anderzijds, voor de nieuwe jongere is het wellicht de eerste keer dat
hij een echte vriend heeft, iemand die met hem begaan is, zonder enige
bijbedoelingen. De gemeenschap leert hun de essentiële dingen van het leven,
die zij eerder geweigerd hebben te leren.
Voor vele jongeren was het normaal om plezier met geluk te verwarren en in hun
leven was plezier steeds op de eerste plaats. Zij hebben nooit gedacht dat uit
het lijden, geluk geboren kon worden. Het lijden betekent zwak zijn, teer zijn,
onderdanigheid. Maar nu leren zij dat achter elk lijden geluk schuilt.
De weg in de gemeenschap
duurt ongeveer 3-4 jaar. Zuster Elvira zegt dat we klaar zijn om te vertrekken
als wij in ons leven voor het gebed en het geloof gekozen hebben. Het
leven in de gemeenschap is heel sober. Geen TV of radio, geen alcohol of
sigaretten en toch zijn ze rijk om dat ze leren liefhebben in de grote school
van de –Cenacolo-. Materiële zaken hebben weinig invloed op de jongens die in
deze school een nieuw leven hebben geleerd te leven. Zij confronteren zich met
hun zwakheden en vragen hulp aan Jezus die zich te kennen geeft aan de broeders
om hun heen.
De - Cenacolo - gemeenschap.
Een foto impressie van
het jongenshuis in Frankrijk in de buurt van Lille:
